آخرین اشتباه من

امشب به عادت هرسال یک شمع بیشتر فوت کردم کاش بودی و میدیدی چقدر پیر شده ام کنار پنجره می ایستم و دقیقه های آخر 24 سالگیم را با سیگار دود میکنم به یاد تولدم در آن روز بارانی که دست هایت را گرفتم و روی برگ های آذری قدم زنان گفتم که عاشقت شده ام دوس دارم فریاد بزنم تمام تبریک هایی تولدم را تمام کادوهای روی میز را دوس دارم تمام شود این یکسال بزرگتر شدن ها ...

حس میکنم دیگه گمت کردم حس میکنم برای پیدا کردنت هزار راه نرفته هست از همان جایی که رفتی چیزی از من از بین رفت، محو شد شبیه خودت که یک روز و یک لحظه گم شدی نه بهتر است بگویم محو شدی، و دیگر برنگشتی قبل ترش فکر می کردم اتفاقها و تصویرها جایگزین تو شده بودند اما فقط آدم های از یاد رفته اند که هرسال اتفاق ها را به یاد می آورند مثل اتفاق اولین روزی که روی پل دیدمت اینکه دوسه سال گذشته و دیگه دنبالم نمیگردی خیلی غمگینه، غمگین تر از یک غروب آروم، از سکوت غمگین تر از همه چیز صدایت را یک جایی لا به لای هزاران فولدر قایم کرده...