آخرین اشتباه من

گاهی اوقات ازت انتظار میره بعد از سال ها یه سری چیزهارو فراموشکرده باشی ، من خیلی وقته صداتو نشنیدم ، توی این مدت حتی تورواز دورم ندیدم ، ولی بعد سال ها که میگذره هنوزم تاریخ تولدتتاریخ آشناییمون ، رو...

تو نیستی و خورشید غمگین تر از همیشه غروب خواهد کردو من دلتنگ تر از همیشه به تو فکر میکنمدست هایم تنها می شوند، الکی دل خوش می شوم،الکی می خندم، الکی گریه میکنم و تا سال های بعدآدم ها زل می زنند به چش...

امشب به عادت هرسال یک شمع بیشتر فوت کردم کاش بودی و میدیدی چقدر پیر شده ام کنار پنجره می ایستم و دقیقه های آخر 24 سالگیم را با سیگار دود میکنم به یاد تولدم در آن روز بارانی که دست هایت را گرفتم و روی برگ های آذری قدم زنان گفتم که عاشقت شده ام دوس دارم فریاد بزنم تمام تبریک هایی تولدم را تمام کادوهای روی میز را دوس دارم تمام شود این یکسال بزرگتر شدن ها ...

این روزها حالم خوب است همین که تا دیر وقت سر کار میمونم و با خود فکر میکنم این ماه فلان چیز را میخرم برای گلدان کوچکم اسم می گذارم و خوشحالم که گل داده است همین که خیال می کنم زنگ می زنی و به عادت همیشه میپرسی کجایی یعنی خوبم ولی هنوزم روزهایی است که برت میگردونه به خاطرات گذشته به قرار پنج شنبه ها سر همان ساعت در کافه ی قدیمی خیابان بهارستان به همان میز و به طعم قهوه های همیشگیش ولی دیگه هیج چی شبیه قبل نیست ... حتی اون کافه photo: hesam farhadniaکافه طهرون - بهارستان 16/12/93...

لحظه های تنهاییم را آهنگ این روزهایم پر میکند حس می کنم دارم سپری می شوم یک چیزی شبیه جدا شدن از گرمای مطلوب یک آغوش تمام شدن یک بوسه ، از دست دادن یک خاطره یا به پایان رسیدن بارانی که به شیشه میخورد با قدم های کوچک و سریع ام سالها را پشت سر می گذارم عاشق می شوم، کار می کنم، دست هایم را به دیگری هدیه می دهم دور میریزم تمام دوس داشتن هایی رو که میگویم و میشنوم گاه و بی گاه ، قدم به قدم از جلوی تمام خاطره هایمان عبور میکنم و به شیرینی آن روزها به تمامشان لبخند میزنم لبخندی به تلخی همه ی روزهایی که بدون تو گذشت بعد از تو همه ی ابرها، ستاره ها ، آدم ها، پرندگان ...

حس میکنم دیگه گمت کردم حس میکنم برای پیدا کردنت هزار راه نرفته هست از همان جایی که رفتی چیزی از من از بین رفت، محو شد شبیه خودت که یک روز و یک لحظه گم شدی نه بهتر است بگویم محو شدی، و دیگر برنگشتی قبل ترش فکر می کردم اتفاقها و تصویرها جایگزین تو شده بودند اما فقط آدم های از یاد رفته اند که هرسال اتفاق ها را به یاد می آورند مثل اتفاق اولین روزی که روی پل دیدمت اینکه دوسه سال گذشته و دیگه دنبالم نمیگردی خیلی غمگینه، غمگین تر از یک غروب آروم، از سکوت غمگین تر از همه چیز صدایت را یک جایی لا به لای هزاران فولدر قایم کرده...